تعبیر خواب رنگ کردن مو برای خانم مجرد
عبدالغنی النابلسی در کتاب خود گفته است که رنگدانه در خواب نشانه های زیادی دارد از جمله:
ممکن است دلالت بر پوشش و پوشش داشته باشد، دیدن آن در خواب برای زن مجرد بیانگر پوشیده بودن او باشد، و حجاب ملازم ازدواج است، چنانکه نزدیک عقد اوست و خداوند اعلم. رنگدانه یا رنگ آمیزی برای کسی که برای او مناسب است، مثلاً یک زن، ممکن است نشان دهنده تظاهر به نعمت یا وادار کردن او به دشمنان و متنفران باشد. رنگآمیزی یا رنگآمیزی برای کسی که شایسته او نیست، ممکن است نشاندهنده ناراحتی یا مضطرب بودن او یا جمع شدن بدهیها و رها شدن عزیزانش از او باشد. رنگآمیزی سر و ریش مرد مخصوصاً ممکن است نشاندهنده نفاق بیننده باشد، پس باید به حال او توجه کند و خدا اعلم است.تعبیر خواب سیاه کردن مو
عبدالغنی النابلسی در کتاب خود گفته است که تعبیر خواب سیاه کردن موها ممکن است بیانگر حال بد صاحب یا زن رویا و فساد اعمال او باشد، مانند ارتکاب گناه یا گناه. نافرمانی، زیرا همانطور که گفته شد اولین کسی که مو را سیاه کرد فرعون است و رنگ یا رنگ ممکن است نشانگر سیاهی باشد نیز نشان دهنده پنهان داشتن بیننده از امر خود یا جهل او است.[١]
تعبیر خواب موهای سفید
ابن غنام در کتاب خود آورده است که دیدن موهای سفید در خواب تعابیر زیادی دارد از جمله:[٢]
ممکن است نشان دهنده عمر طولانی بیننده باشد، زیرا هر کسی که طولانی زندگی می کند خاکستری می شود. ممکن است نشان دهنده ضعف باشد. گفته شد اگر مردی را در سر و ریش ببیند نشانگر فقر است، و موهای سفید پسران به خاطر فرموده حضرت عالی است: (یک روز بچه ها را خاکستری می کند.[٣] هر که موی خود را سفید ببیند و زن حامله ای داشته باشد، نشان دهد که او مردی به دنیا می آورد، و گفته شد سفیدی سر، ممکن است بر آمدن غایب، و گفته شد که سفید شدن زن، سخن زشتی است. که از اقوام شوهرش می شنود و ممکن است گاهی نشان دهنده طلاق باشد، زیرا مردها از سفید شدن زنان متنفرند.[٢] ابن سیرین در کتاب منسوب به او میگوید که سفیدی مو نشانگر کرامت و پرهیزگاری صاحب آن است و گفته شد که افزایش سن است، به خاطر فرموده خداوند متعال: (پس پیر میشوی).[٤][٥]بازبینی کننده
- ↑ عبدالغنی النابلسی، عطرافشانی مردم در بیان خواب، ص ۱۰۹. اقتباس.
- ↑ اب ابراهیم بن غنام، بیان البین، ص 165. اقتباس.
- ↑ سوره مزمل، آیه 17
- ↑ سوره غافر، آیه 67
- ↑ ابن سیرین، منتخب کلام، ص ۱۴۲.